saten geceliğini giyiyor satan
sırıtarak geçiyoruz sırat koprüsünden
pencerelerimiz ardına kadar aralık
günışığındaki sonsuz yalınlık
gibi
sonumuzu hazırlıyor
sonsuzumuzu sakladığımız üvey meleklerimiz
beceriksiz bir yeminle
dengesiz bir tatminle
sıradan bir ölümle geçiyoruz sırat gişesinden
kimyamız bozuluyor, fiziğimiz sağlam
uzanırken sağımdan günlük uzuvlarıma
saten geceliğini çıkarıyor satan
zaman
taraftarı olduğumuz o tanrı gibi davranmıyor artık
küflü eldivenlerimizle ısırıyoruz ıslak yerlerimizi
üstgeçitlerin hepsi yıkılmış cennetin alt katında
ayak parmaklarımıza kadar süzülüyor
günahsız yerlerimizden dökülen o bakir heyula
sürtünerek geçiyoruz sıratın koprücük kemiğinden
adımızı hatırlamak zor
adımımızı atmak imkansız artık
iliklerimdeki uyuşuklukla uzanırken avurtlarında
saten yerlerimi opüyor satan
ahlakım bozuluyor biraz, varoluşum sağlam
zaman
uğruna bileklerimizi kestiğimiz o şair gibi davranmıyor artık
yazık
soğuyup kalıyoruz donduğumuz yerde
hemzemin geçitleri doldurulmuş cehennemin
kapanıyor kadavramın kornişindeki masum perde
pütürsüz diliyle
saten yerlerimi temizliyor satan
bir gölge gibi geçiyoruz sıratın tırabzan dibinden
sırtımdan vuruyorlar beni
korkarım öleceğim bugün, kadınlığını örtemeden

gülümse
tanrı tövbe etti biz daha yüzüklerimizi opmeden

celâl hikmet
21009 istanbul

altı üstü
bir küçük büyüydü bana yapacağın
yazacağın bir küçük muska
tanrı sonunda vazgeçti bizi kandırmaktan
ne yana gidersem hep
seni gösteriyor şakağımdaki pusula

alsa
sokakta gül satan fakirlerin yalanlarına kanma
onlar gülün günahını da satar
kana bulanır parmağındaki yüzük
sana tapmak için opemem sonra
korkarım
yalpalarım
bütün ağaçları yakarım saklandığım tapınakta
gözüme kirpiklerim batar
gözüme sana dokunmadan çürüyen dudaklarım batar
saplantılarım dayanır kapıma
insanlara olan inançsızlığım dayanır
evet, sana diyorum
asla
sokakta yalnız dolaşan kopeklere bakma
kıskanırım
sıkışır beynim kafa tasıma
imdat çekicimi bir sunağa atarlar
yeniden doğmak için gelemem yanına

akşam üstü
küçük bir büyüydü bana yapacağın
ama ben bütün hayatımı adadım kutsallığına

cadı'ya
celâl hikmet
21809 istanbul

I

bilirkişi raporunda adım tanımsız
suçum sabit
bir karıncayı bileklerinden opmekten yargılanıyorum
ruhumun deliklerinden sızıyorsun
sızıyorum
aklımda yarım bıraktığım şaraplar duvar dibinde
aklımda dişlerimi gıcırdatan şah damarım
bilirkişi raporunda tarafsız adım
ve evet
ikimiz de ağlıyoruz
öldürecekler beni yarın
bir hiç uğruna harcayacaklar kesemdeki duaları
aklımda kapıyı gıcırdatan siyah gözaltların
aklımda yanağın
gitmekten bahsedip duracağım yerimde
aklımda belinden open denizatların

sarkaçlardan sarkan ahenkle gömecekler beni
aklımda küfretmemeye yemin etmiş ahlakın

II

yarım
bilirkişi raporunda adım altın harflerle yazılı
ne kadar reddetsen de biliyorsun
ben sana yakın olabilmek için burdayım
seninle uyuyup sana dokunmamak için
tütsüsü yarım bir ağlama gibi
ilk kez iliklerime seni çekmek için burdayım
ağlayışlarım
yakarışlarım
adım
bilirkişi raporunda uzun uzadıya anlatılmaktayım
ben
dizlerinden bağlı şekilde senden uzağım
cismini bile görmediğim kişilerin parmak uçlarında
-ah görmüyor musun-
aldatılmaktayım

duy beni soluğu kesilmiş dilber
ağla-
-maktayım

III

git burdan
senden başka adımı bilen kimse yok
kanamaktayım

celâl hikmet
11809 istanbul

evet, geri döndüm

selam yeniden

celâl hikmet
19809 istanbul